سالروز فتح غرور آفرین خرمشهر قهرمان ، در عملیات پیروزمندانه ی بیت المقدس ،

بر ملت ایثارگر ایران مبارک...

یاد شهیدانش بخیر... یاد شهیدانش بخیر

برگ برگ تاریخ انقلاب شکوهمند اسلامی ما پُر است از دلاورمردی ها و شجاعت ها و ایثارهای

مردان و زنان بزرگی که آسمان را به تسخیر خویش در آوردند و قصه سرخ پایمردی را در گوش

جهان زمزمه کردند. آنان که راه و رسم پرواز را چه زیبا آموختند و چه عارفانه به معراج پر

کشیدند و هر چند که بقول امام لاله ها، نام و نشان، در گمنامی و بی نشانی گرفته اند اما بی

تردید یاد و خاطره آن بزرگمردان تاریخ مقاومت ، تا ابد چون خورشیدی در آسمان ذهن جهان و

جهانیان خواهد درخشید و خدا می داند که در فراقشان بر این جاماندگان قافله چه می گذرد.

خدا می داند که روزهایشان چگونه به شب می رسد و شب هایشان چگونه سحر می شود.

خدا می داند که چه رازی در نگاه مات و مبهوتشان موج می زند و چشمان خیسشان به کجا

 دوخته شده است.

خدا می داند که در این یخبندان روزگار.............

 اما با همه اینها، اگر نبود عطر دل انگیزشان که در مشام کوچه پس کوچه های غربت ما پیچیده

است و اگر نبود یاد لبخند مهربانشان که  خلوت اندیشه هایمان را مالامال از خود کرده است ،

آتش می گرفتیم و می سوختیم و می مُردیم و نابود می شدیم و خداوند عزیز و حکیم را شکر

می کنیم که هنوزهم کتاب خاطراتمان با یاد پرستوهای مهاجر و سینه سرخان عاشق و

دلاورمردان بزرگ آن معرکه های حماسه و خون ، رقم می خورد. خداوند بزرگ را شکر می کنیم

که چشمانمان را می بندیم و هنوز هم لبخند می زنیم... هر چند که...

 خداوندا !

 تو خود می دانی که چگونه داغ هجران و رنج دوران، توأمان ما را در هم ریخت

الهی! ما که داغ هجران در سینه داریم چنانکه صدای ضربان قلب خود را می شنویم

راضی مباش که در آتش طعنه ها و کنایه ها نیز بسوزیم و خاکستر شویم.

خدایا!

 اگر هیچکس نداند تو خود خوب می دانی که عاشقان و دلباخته گانت در آن روزهای افتخار،

نگاهی به ابدیت تو داشتند و ذوب دروجود بی کرانه تو بودند. عاشقانه سر بر بالین ولایت تو

نهادند و به آنچه تو تکلیف کردی مشتاقانه عمل کردند و در راه عمل به این تکلیف و اطاعت از

فرمان تو سر و جان باختند ودر لحظه ای که میان آنها و وجود اقدست هیچ فاصله ای نبود و

هیچکس را توانایی درک آن لحظه ی مبارک و مقدس نیست، جام شهادت را سر کشیدند. 

طالب شهادت بودند که شهادت برایشان راه رسیدن به وصال تو بود و تو غایت آمالشان بودی

یا الله!

 در این دنیای عجیب و در این روزگار غریب ، که بر مفهوم شهادت نیز خاک غربت پاشیده

می شود بغض های فرو خورده امان را بنگر و گریه های بی صدایمان را بشنو و چشمان

به آسمان دوخته امان را نگاه کن

ما که در این دنیای توو در توو یک آرزو بیشتر نداریم پس جان دو کبوتر غریب مدینه، ما را دریاب

که ما سخت بر آرزویمان اصرار داریم...

یا الله...